ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ζακυνθινος διονυσης


Ο Θούας δεν θα έκαιγε τους μπάστακες



Δίδασκε κάθε Κυριακή στο Κατηχητικό, έχοντας ως έδρα το δημοτικό σχολείο της γειτονιάς. Δεν θα έλεγες ότι ήταν η κλασική φιγούρα του ακραίου θρησκόληπτου. Αλλά τα κηρύγματα του στους πιτσιρικάδες ήταν πύρινα, με αυστηρές παρατηρήσεις σε όποιο παιδί δεν τον πρόσεχε, που συνοδεύονταν από την κρεμάμενη δαμόκλειο σπάθη της θείας τιμωρίας. «Μίλα, αλλά ο άγγελος σε βλέπει και γράφει», συνήθιζε να λέει.
Όποτε ερχόταν το Καρναβάλι, ήταν στα μαύρα πανιά. Τον έβλεπες να στενοχωριέται και να κάνει προσευχές μετανοίας για το «άσωτο» πλήθος που παρασυρόταν από τον… σατανικό Καρνάβαλο. Ιδίως η τελευταία Κυριακή, ήταν η χειρότερή του. Μάταια προσπαθούσε να αποτρέψει τα παιδιά από το να πάνε στην καρναβαλική παρέλαση. Η συνέχεια ήταν η αναμενόμενη, εύκολα προβλέψιμη.
Εχανε, αλλά αντιμετώπιζε την ήττα του με έναν περίεργο συνδυασμό ταπείνωσης και αξιοπρέπειας. Εβαζε το κεφάλι κάτω και δεν μιλιόταν, υπομένοντας στωικά την κορύφωση του Καρναβαλιού, που ήταν ταυτόχρονα το αποκορύφωμα του προσωπικού δράματος του. Εννοείται ότι αυτό δεν περνούσε απαρατήρητο και προκαλούσε τα ανάλογα σχόλια, που εμπεριείχαν και μια συγκεκαλυμμένη χλεύη. «Ο Θούας τα έχει βάψει μαύρα», «ο Θούας δεν μιλιέται», άκουγες δεξιά και αριστερά με μια διάθεση χαιρεκακίας.
Ομως, η αντίδραση του στο Καρναβάλι έμενε στις προτροπές και στα επικριτικά λόγια, που ακολουθούνταν από την ανυπόκριτη θλίψη του για το ότι δεν τα κατάφερε.
Σαράντα και πλέον χρόνια μετά, μεσήλικες πια και με χρήσιμο οδηγό την ωρίμαση, αντιλαμβανόμαστε ότι επρόκειτο για ένα αυθεντικό και έντιμο άνθρωπο.
Οχι μόνο πίστευε αυτά που έλεγε, αλλά ήταν βαθιά πεπεισμένος ότι είχε τάξει τον εαυτό του σε μια ύψιστη αποστολή, επωμιζόμενος τον πρωταγωνιστικό ρόλο ενός εθελοντή ιεροκήρυκα που δεν είχε κανένα οικονομικό κέρδος απ' αυτό που έκανε, πέραν της ηθικής ικανοποίησης που αποκόμιζε ότι κήρυττε το λόγο του Θεού.
Εννοείται και εξυπακούεται ότι στο έργο του δεν χωρούσαν έκνομες ενέργειες, ωθούμενες από μια προφανή μισαλλοδοξία.
Δεν θα έκαιγε ποτέ κανένα καρναβαλικό στοιχείο, δεν θα τού περνούσε καν από το μυαλό να πυρπολήσει το Καρναβάλι. Κι ας ήταν πολέμιος του. Για τον ίδιο, κάτι τέτοιο θα ήταν αδιανόητο.
Η είδηση ότι ένας ιερέας φέρεται ως ο δράστης των εμπρηστικών επιθέσεων στους μπάστακες εξέπληξε, ξένισε.
Μπροστά σ' αυτήν, δεν έχεις να πεις και πολλά πράγματα. Απλώς, αναρωτιέσαι πώς είναι δυνατόν ένας άνθρωπος της Εκκλησίας να διακατέχεται από τέτοιο μένος κατά συμβόλων που (υποτίθεται ότι) δεν συνάδουν με την χριστιανική πίστη.
Ομολογούμε ότι με τα καμώματα του μάς έκανε να νοσταλγήσουμε, κυρίως να εκτιμήσουμε περισσότερο στη μνήμη μας τον ιεροκήρυκα από την εποχή της παιδικής αθωότητας.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [04:43:41]