ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Διλήμματα εν μέσω πανδημίας

Διλήμματα εν μέσω πανδημίας



Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΤΖΑΒΑΡΑ *


Η συζήτηση για την συνταγματικότητα των μέτρων περιορισμού των μετακινήσεων καθίσταται επίκαιρη μετά και τη διαφαινόμενη αυστηροποίηση του πλαισίου παροχής κατ' εξαίρεσιν άδειας μετακίνησης.
Η κρατούσα άποψη συντάσσεται με την άποψη περί συνταγματικότητας των μέτρων. Δεν λείπει όμως και ένας ισχυρός αντίλογος. Κατά τη γνώμη μου, βρισκόμαστε ενώπιον ενός διλήμματος που παρουσιάζεται στο κοινό περίπου με όρους επιβίωσης και θανάτου.
Η πραγμάτωση της ελευθερίας επιτυγχάνεται μόνον εφόσον κανείς ζει. Συνακόλουθα, η απόλαυση κάθε είδους δικαιώματος αντιστοιχεί σε ζώντες ανθρώπους που ενεργούν, συναλλάσσονται και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Χωρίς το (βιολογικό) γεγονός της ζωής, δεν νοείται άσκηση συνταγματικού δικαιώματος.
Αλλά και στον αντίποδα, η ελευθερία εμπλουτίζει και δίδει περιεχόμενο στην ανθρώπινη υπόσταση η οποία είναι συνυφασμένη με την κοινωνικότητα. Με αυτά τα δεδομένα μπορούμε να παραχωρούμε ενίοτε, προσωρινά και μόνον σε κατάσταση κινδύνου, μέρος της ελευθερίας μας προκειμένου να την εξασφαλίσουμε στο μέλλον.
Τα μέτρα αντιμετώπισης της επιδημίας συνίστανται στην καθολική απαγόρευση των μετακινήσεων, εξαιρουμένων όσων συνίστανται στην εξυπηρέτηση ζωτικών, προσωπικών ή επαγγελματικών, αναγκών τους. Η ως άνω διατύπωση παρέχει ευρύ πεδίο ερμηνείας και εξειδίκευσης.
Ο ιός εύκολα και σταθερά διασπείρεται στην κοινότητα. Διερωτάται λοιπόν κανείς αν τα μέτρα είναι αναγκαία αλλά και ικανά να περιορίσουν τη μεταδοτικότητα του ιού. Το κρίσιμο και νέο στοιχείο είναι η εμφάνιση συμπτωμάτων στο άτομο που νοσεί μετά από αρκετές ημέρες, γεγονός που καθιστά τον φορέα πηγή μετάδοσης εν αγνοία του. Κατά τη γνώμη μου, η μαζική χορήγηση διαγνωστικών τεστ σε όλον τον πληθυσμό θα προσέφερε σημαντικότατη βοήθεια στον περιορισμό της διασποράς του ιού, θα αποφεύγαμε επιπρόσθετα τον πανικό και αναμφισβήτητα δεν θα φάνταζαν αναπόδραστα τα μέτρα περιορισμού των μετακινήσεων.
Στο σημείο αυτό συμπλέκονται δύο συνταγματικές διατάξεις που ως νομιμοποιητικές βάσεις θα έπρεπε να αποτελούν οδηγό των ενδεδειγμένων κρατικών ενεργειών: το άρθρο 5 παρ. 3 με την σχετική ερμηνευτική δήλωση, το οποίο επιτρέπει τη λήψη μέτρων που επιβάλλονται για την προστασία της δημόσιας υγείας ή της υγείας ασθενών και το άρθρο 21 παρ. 3 σύμφωνα με το οποίο το Κράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών. Στο άρθρο 5 εδράζονται τα μέτρα απαγόρευσης της κυκλοφορίας ενώ το άρθρο 21 πραγματώνεται με τη λήψη θετικών μέτρων προς την κατεύθυνση της εν γένει προαγωγής της υγείας των πολιτών. Τέτοιου είδους δράσεις είναι η ύπαρξη δημόσιου συστήματος υγείας και η πρόσβαση σε αυτό όλων των πολιτών και εξυπακούεται ότι σε καταστάσεις έκτακτης υγειονομικής ανάγκης επιβάλλεται η λήψη αυξημένων μέτρων προστασίας των ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού.
Ωστόσο, μέχρι στιγμής, δεν διαπιστώνεται πρωτοβουλία προς την αποτροπή διάδοσης του ιού και την συνακόλουθη καταπολέμησή του, με διαδικασίες που θα ήταν περισσότερο αποτελεσματικές και προσφορότερες. Μη λησμονούμε δε ότι χιλιάδες εργαζόμενοι στον τομέα διάθεσης τροφίμων αλλά και σε άλλες επιχειρήσεις, είναι υποχρεωμένοι να εργάζονται προκειμένου να διασφαλίζεται η επάρκεια ειδών πρώτης ανάγκης σε όλους. Οι συμπολίτες μας αυτοί εκτίθενται σε αυξημένο κίνδυνο να νοσήσουν. Για αυτούς δεν θα έπρεπε να υπάρχει κρατική πρόνοια; Ή μήπως δεν εντάσσονται στους «ορατούς» αυτού του κόσμου;
Πρόκειται για μια καινοφανή συνθήκη. Παρουσιαζόμαστε όλοι ως εν δυνάμει φορείς του ιού, ως πηγή μόλυνσης ο ένας για τον άλλον και αυτή η συνθήκη μάς καθιστά σχεδόν αυτομάτως ενόχους. Ο αρμόδιος γενικός γραμματέας Πολιτικής Προστασίας, με έναν περισσό βοναπαρτισμό, μας μαλώνει καθημερινά γιατί δεν συμμορφωνόμαστε στις υποδείξεις.
Φαίνεται λοιπόν δικαιολογημένη η δυσπιστία έγκριτων νομικών ως προς την αναλογικότητα των μέτρων και η ανησυχία όλων των δημοκρατικών πολιτών για τον περιορισμό των δικαιωμάτων τους, στον βαθμό που αυτός θα μπορούσε να αποφευχθεί μέσω μαζικών διαγνωστικών ελέγχων. Η στρατηγική αντιμετώπισης του ιού δυστυχώς κατέληξε σε μια αυταρχική διολίσθηση, παρά τις εκκλήσεις των ειδημόνων ιατρών και τις προειδοποιήσεις τους για τη σημασία των έγκαιρων και γεωγραφικά εντοπισμένων ιατρικών εξετάσεων. Ήδη στην Ουγγαρία, με πρόσχημα την επιδημία, η Βουλή ουσιαστικά αυτοκαταργήθηκε παραχωρώντας στον πρωθυπουργό την εξουσιοδότησή της να κυβερνά με διατάγματα. Χρειάζεται, λοιπόν, αυξημένη επαγρύπνηση, ειδικά σε περιόδους κρίσης και έκτακτων αναγκών, οπότε παραδοσιακά δοκιμάζεται η Δημοκρατία και τα δικαιώματα.

*Ο Χρήστος Π. Τζαβάρας είναι δικηγόρος.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[10:53]  Η διπλή αξία μίας παραίτησης
[09:56]  Ανοιχτά και ασφαλή σχολεία
[08:59]  Περιπτώσεων σχεδιάσματα
[χθες 17:51]  Κοινωνιολογία ή Λατινικά; Ενα...
[χθες 17:40]  Κοινωνιολογία ή Λατινικά; Δεν...
[χθες 17:35]  Κοινωνιολογία ή Λατινικά; Δεν...
[χθες 17:28]  Κοινωνιολογία ή Λατινικά; Μόνον με...
[χθες 17:25]  Κοινωνιολογία ή Λατινικά; Quinon...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [10:57:29]