ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μαγκάλια και κάρβουνα

Μαγκάλια και κάρβουνα



Του Θεόδωρου Π. Παπαθεοδώρου*
Τα θυμάστε τα μαγκάλια; Με τα «μαγκάλια» γινόταν η αντιπολίτευση την περίοδο 2012-13 απέναντι στην τότε Κυβέρνηση, από όσους επένδυαν επικοινωνιακά στο δράμα θυμάτων από μαγκάλια που είχαν ανάψει για να ζεσταθούν. Τα «μαγκάλια» είχαν αναχθεί σε πολιτικό εργαλείο ψηφοθηρικής εκμετάλλευσης του κοινωνικού πόνου, μιας ρητορικής του διχασμού και της εχθροπάθειας παραχωμένης στα «κάρβουνα» της κρίσης. Τα «μαγκάλια» επανήλθαν με την κρίση του κορονοϊού. Μεταξύ άλλων, τα επανέφερε και η ΟΛΜΕ ως συνδικαλιστικό μέσο παρέμβασης, μαζί με κάποιους τέως ηγήτορες της διαρκούς εκπαιδευτικής οπισθοδρόμησης, με την ευκαιρία της εφαρμογής της εξ αποστάσεως διδασκαλίας στα σχολεία. Το μάχιμο συνδικαλιστικό όργανο των καθηγητών, με άψογα επαγγελματικά ανακλαστικά, σε ανακοίνωσή του, επέκρινε αμέσως το μέτρο και κατήγγειλε την απόπειρα πιλοτικής εφαρμογής του στη Γ' Λυκείου, με εντυπωσιακή ομολογουμένως επιχειρηματολογία (sic): «Ολοι μαθητές δεν διαθέτουν τον απαιτούμενο εξοπλισμό», «οι καθηγητές δεν έχουν επιμορφωθεί κατάλληλα», «πολλοί δεν έχουν υπολογιστές στο σπίτι», «κάποιοι δεν γνωρίζουν τη χρήση Η/Υ, γιατί είναι μεγαλύτερης ηλικίας»(;), «η εξ αποστάσεως διδασκαλία δεν είναι κατάλληλη για ανηλίκους»(!), «δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αναπλήρωση μαθημάτων», βεβαίως «δεν πρέπει να γίνουν αποδεκτά εργαλεία τηλεδιάσκεψης που προσφέρουν ιδιωτικές εταιρείες» και άρα «άμεση μείωση της ύλης» και καμία φυσική παρουσία στα σχολεία. Αν διερωτάται κάποιος, όχι δεν γίνεται καμία αναφορά σε αιτήματα να διανεμηθούν από το υπουργείο Παιδείας δωρεάν υπολογιστές ή τάμπλετ σε όσους μαθητές πιθανώς δεν διαθέτουν- όπως σωστά σχεδιάζεται-, ούτε να διερευνηθούν άλλες μορφές εξ αποστάσεως διδασκαλίας για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι. Μαγκάλια στο σκοτάδι, με κάρβουνα αναμμένα!
Θυμίζω ότι είναι η ίδια ΟΛΜΕ που πρόσφατα ζητούσε την κατάργηση των Πρότυπων-Πειραματικών Σχολείων γιατί «η κοινωνία δεν χρειάζεται ελιτίστικα σχολεία», η ίδια που ξιφουλκούσε εναντίον της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, προειδοποιώντας «για δυναμικές κινητοποιήσεις του κλάδου», είναι η ίδια ΟΛΜΕ που τάχθηκε σταθερά εναντίον οποιασδήποτε ουσιαστικής μεταρρύθμισης στο χώρο της Παιδείας. Βέβαια, κανένας δεν κρίνει την ποιότητα ή την κατεύθυνση του συνδικαλισμού ως έκφραση της συλλογικής δράσης, παρά μόνο, ίσως, όσοι από τους εκπαιδευτικούς συμμετέχουν σε τέτοιες δράσεις και θεωρούν ότι αυτές οι απόψεις τους εκφράζουν.
Μόνο που τώρα, το ζήτημα δεν είναι οι απόψεις της ΟΛΜΕ -όσο και αν φαντάζουν στα μάτια μου απολύτως οπισθοδρομικές-, αλλά ο πόλεμος κατά του κορονοϊού, η ανάγκη για την εκπαιδευτική κοινότητα να κρατηθεί όρθια, ενωμένη και αλληλέγγυα, η ανάγκη δηλαδή να συνεχιστεί η εκπαιδευτική διαδικασία με την εξ αποστάσεως συμμετοχή των δασκάλων, των καθηγητών και των μαθητών. Σημασία έχει, στις δύσκολες αυτές στιγμές για ολόκληρη την κοινωνία, οι καθηγητές να συνεχίσουν να διδάσκουν τους μαθητές με κάθε μέσο που προσφέρεται από την τεχνολογία και οι μαθητές να κρατήσουν ζωντανή τη σχέση τους με το βιβλίο και τη μαθησιακή διαδικασία. Χρειάζεται ταυτόχρονα να εδραιώσει το υπουργείο ένα αποτελεσματικό σύστημα εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, ανοικτό σε όλους.
Και τα νέα είναι καλά! Εκτός από την ΟΛΜΕ και τις ανακοινώσεις της, υπάρχουν, παντού στην Ελλάδα, δεκάδες χιλιάδες δάσκαλοι και καθηγητές που δεν κρύφτηκαν, αλλά ενεργοποίησαν ήδη τις πλατφόρμες εξ αποστάσεως διδασκαλίας, έκαναν προσομοιώσεις μαθημάτων με τους συλλόγους διδασκόντων ανά σχολείο, προσάρμοσαν το εκπαιδευτικό υλικό, επικοινώνησαν με τους μαθητές τους με όλα τα διαθέσιμα πληροφορικά μέσα, συνομιλούν καθημερινά μεταξύ τους για το καλύτερο αποτέλεσμα. Κάνουν πολλά και περιμένουν να γίνουν ακόμα περισσότερα. Αυτούς τους δασκάλους και τους καθηγητές χρειαζόμαστε, αυτούς εμπιστευόμαστε για να εκπαιδεύσουν τα παιδιά μας. Αυτούς, τους μαχητές της εκπαίδευσης, θέλουμε στα σχολεία μας, δημόσια και ιδιωτικά, την επόμενη μέρα, την περίοδο μετά την κρίση, όταν, τα προβλήματα, οι επιπτώσεις, οι πληγές, οι ανισότητες θα έχουν γιγαντωθεί. Γιατί, οι μήνες που έρχονται θα ανοίξουν ένα νέο κύκλο κρίσης, όπου όλοι μας θα πρέπει να κρατήσουμε το εκπαιδευτικό σύστημα όρθιο. Δεν είναι καιροί για κάρβουνα λοιπόν.

*Ο Θεόδωρος Παπαθεοδώρου είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, πρ. υφυπουργός Παιδείας.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[13:00]  Υπάρχει 1821 χωρίς το 1453;
[12:31]  5η Ιουνίου : Παγκόσμια ημέρα...
[11:49]  Οι σιωπηλοί άνθρωποι
[10:45]  Το ευφάνταστο επιχείρημα του υπουργείου...
[09:49]  Συναινετικές λύσεις στον τρόπο εξέτασης
[08:41]  Πώς θα ξεφύγουμε από τις εθνικές και...
[χθες 12:53]  Αν δεν αντιμετωπίσει την πείνα θα...
[χθες 12:22]  Η περιοχή μας πλεονεκτεί και...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [13:45:22]