ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ενα βιβλίο σωστή μελέτη

Ενα βιβλίο σωστή μελέτη



Οταν ακούει τη λέξη Ιστορία ο μέσος πολίτης το μυαλό του αμέσως τρέχει σε κάποιον ήρωα του '21, σε κάποιο στρατηγό της αρχαιότητας, σε κάποια μάχη ή ναυμαχία, σε νίκες, σε ήττες, πολέμους κ.τ.τ.
Ομως ιστορία δεν είναι μόνον αυτό. Ούτε ασφαλώς διδάσκεται μόνον αυτό. Χρειάζεται ίσως πολύς κόπος και το κατάλληλο σύστημα για να διδαχθεί και η ιστορία του πολιτισμού και να αφομοιωθεί. Ετσι φεύγουν οι περισσότεροι από το σχολείο με πολλά κενά γύρω από τον πολιτισμό, την οικονομία, την τέχνη, την καθημερινότητα των ανθρώπων του παρελθόντος.
Αυτές οι σκέψεις πρωτοέρχονται στο νου του αναγνώστη του βιβλίου «ΟΙΝΟΣ ΚΑΤΟΠΤΡΟΝ ΝΟΥ» που έγραψε ο συμπολίτης φιλόλογος Φώτης Δημητρόπουλος με πολύ - πολύ μεράκι και αγάπη για το κρασί και την ιστορία. Ενα βιβλίο σωστή μελέτη που αναφέρεται στον οίνο και τα συμπόσια στην ελληνική αρχαιότητα που φροντίζει ο συγγραφέας να το τεκμηριώνει σε κάθε σελίδα του από κειμενικές μαρτυρίες ποιητικές, φιλοσοφικές και ιστορικές καθώς και από πλήθος παραστάσεων αρχαίων αγγείων σχετικών με τον Διόνυσο, την άμπελο και τον οίνο.
Διαβάζοντάς το όμως κανείς προσεκτικά -και έχει το χάρισμα ο Φώτης Δημητρόπουλος να γράφει απλά, ευχάριστα και κατανοητά όπως ακριβώς όταν τον ακούμε να μιλάει- θα μάθει όχι μόνο πολύ περισσότερα για το χαρακτήρα των αρχαίων προγόνων, για τις διασκεδάσεις τους, για τις γιορτές τους, για την καθημερινή τους ζωή, όχι μόνο για τον τρόπο επικοινωνίας και συναναστροφής τους, όχι μόνο για τον ''ηδύποτο οίνο'', αλλά επιπλέον θα μάθει καλύτερα και το τι σημαίνει ''μέτρον άριστον'' τι σημαίνει συντροφικότητα και πώς μπορεί να διδαχθεί κανείς από τον οίνο πίνοντάς τον ''ευ και επισταμένως''.
Γιατί ο συγγραφέας παρουσιάζει στο βιβλίο του το κρασί ως πολύτιμο πολιτιστικό αγαθό, ως δώρο θεϊκό που και την καρδίαν ευφραίνει, και τον ψυχισμό αντικατοπτρίζει, αφού λύνει τη γλώσσα, και την αλήθεια αποκαλύπτει, και την υγεία ωφελεί και κυρίως συντελεί στην ανάπτυξη ειλικρινών σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων. Μάλιστα όπως ο συγγραφέας τονίζει οι πρόγονοί μας δεν μας κληροδότησαν μόνον ένδοξους αγώνες για τη δημοκρατία και την ελευθερία, ούτε κληρονομήσαμε μόνον δημιουργήματα υψηλής τέχνης, επιστήμης και φιλοσοφικού στοχασμού, αλλά και ήθος ανθρώπων που η κοινωνικότητά τους δεν περιοριζόταν στη βουλή και στην εκκλησία του δήμου αλλά ολοκληρωνόταν δυναμικά και ευχάριστα στην ελεύθερη συναναστροφή και της αγοράς, και της γιορτής, και του συμποσίου. Γιατί για τους αρχαίους Ελληνες όλες οι εκδηλώσεις της ζωής τους ήταν συνδεδεμένες με το κλίμα της γιορτής και το… κλήμα του Διονύσου!
Οπως διαβάζουμε στο βιβλίο του Φώτη Δημητρόπουλου, οι αρχαίοι Ελληνες «ετέρποντο πίνοντες καλά λέγοντες» γιατί δεν αντιμετώπιζαν το κρασί ως ένα απλό ποτό για να καλύψει μια φυσική ανάγκη, αλλά το έβλεπαν ως δώρο του Διονύσου που είχε και θρησκευτικές και πολιτιστικές διαστάσεις. Προσδιόριζε ο οίνος την εθνική τους ταυτότητα και τον πολιτισμό τους. Ηταν πράγματι ο καθρέπτης της ιδιοσυγκρασίας τους: Ηταν ο συνδετικός κρίκος με τη χαρά, το κέφι, το γλέντι, την απόλαυση, το τραγούδι αλλά και το στοχασμό όπως βλέπουμε και στο περίφημο ''συμπόσιο'' του Πλάτωνος. Μάλιστα ο συγγραφέας παραθέτει σύντομες περιλήψεις από τα σωζόμενα λογοτεχνικά συμπόσια για να αντιληφθεί ο αναγνώστης πόση σημασία απέδιδαν σε αυτά οι πρόγονοί μας.
Πλεονεκτήματα του βιβλίου, που είναι χωρισμένο σε κεφάλαια για ευκολότερη και πιο ευχάριστη ανάγνωση, είναι κατά τη γνώμη μου και η παράθεση σε πρωτότυπη αρχαία ελληνική γλώσσα των αποσπασμάτων που επικαλείται ο συγγραφέας, τα οποία βέβαια μεταφράζει - τα περισσότερα - ο ίδιος. Εδώ φαίνεται και η συνέχεια της γλώσσας μας στη μακραίωνη διαδρομή της. Δεν παραλείπει δε ο συγγραφέας να εμπλουτίσει σε παράρτημα και το σχετικό με τον οίνο λεξιλόγιο αναγράφοντας κάποιες… εκατοντάδες λέξεων κρασιού, αμπελιού και… ταβέρνας.
Εν κατακλείδι το βιβλίο, νομίζω, δεν θα δώσει μόνον γνώσεις για το κρασί αλλά θα μυήσει τον αναγνώστη στο μυστικό της απόλαυσής του εφόσον, όπως τονίζει ο συγγραφέας, τηρείται το μέτρον και πίνεται «ευ και επισταμένως» όπως ακριβώς μας άφησαν παρακαταθήκη οι οινόφιλοι πρόγονοί μας.
* Ο Νίκος Νικολετόπουλος είναι διδάκτωρ Βιολογίας.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [22:05:48]