ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Κεφάλαιο «Φοιτητής»: Ξανά από την αρχή

Κεφάλαιο «Φοιτητής»: Ξανά από την αρχή



Γράφουν Αμαλία Δημητροπούλου- Ντία Καραλή
Το Ανοικτό πανεπιστήμιο δεν είναι ένα τυχαίο ίδρυμα. Είναι ένα ΑΕΙ με κοινωνικό χαρακτήρα, με οργανωτικές και ακαδημαϊκές δομές, διέπεται από έναν κανονισμό λειτουργίας πρωτοπόρο, ο οποίος με τις ιδιαιτερότητές του, έχει αποτελέσει σημείο αναφοράς για όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας. Αρκετά χαρακτηριστικά και καινοτομίες, όπως εσωτερική αξιολόγηση διδασκόντων και μεθόδου διδασκαλίας, κατάργηση τμημάτων και εισαγωγή προγραμμάτων σπουδών, χρήση σύγχρονων τεχνολογικών μέσων επικοινωνίας και υποστήριξης, κατάργηση του πρυτανικού συμβουλίου και θεσμοθέτηση ολιγάριθμης αλλά αντιπροσωπευτικής Συγκλήτου κ.α.
Πρόκειται για ένα πανεπιστήμιο ευέλικτο, ανοικτό, δημοκρατικό, υπερβατικό, διαφορετικό, που επικεντρώνεται στο δικαίωμα όλων των ενδιαφερόμενων πολιτών για πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, παρέχοντας Πτυχία, Μεταπτυχιακά Διπλώματα Ειδίκευσης (Masters), Πιστοποιητικά Παρακολούθησης.
H δική μας σχέση με το ΕΑΠ ξεκίνησε ιδιότυπα. Μια φευγαλέα ματιά σε μια ηλεκτρονική αίτηση, μια στιγμιαία επιθυμία εισαγωγής στο ίδρυμα, μια ανεξέλεγκτη νοσταλγία, μια αναστάτωση των ενστίκτων στη φαντασίωση ενός αχαρτογράφητου ταξιδιού ως φοιτητριών σε μια άλλη ηλικία, οδήγησαν στην συμπλήρωση της αίτησης.
Ωστόσο η σχέση με το πανεπιστήμιο είναι ανύπαρκτη, αν υπάρχει μια ιδέα, είναι αυτή της επιστροφής στα φοιτητικά έδρανα, με μια ωστόσο πιο θεωρητική προοπτική.
Ωσπου μια μέρα, ένα μήνυμα σε ενημερώνει για την εισαγωγή σου στο Πανεπιστήμιο. Ανάμεικτα συναισθήματα, κυρίως χαράς για την τύχη που σου χαμογέλασε, αφού κληρώθηκες ανάμεσα σε χιλιάδες ανθρώπους, που κάποιοι από αυτούς επιχειρούν χρόνια να εισαχθούν αλλά η τύχη δεν έχει αποφασίσει ακόμα.
Αρχικά αυταπατάσαι, εκτιμάς πως πρόκειται για κάτι απλό κι εύκολο, αφού η επαναφορά του φοιτητικού τίτλου ξυπνάει μνήμες αλλά δεν επιτρέπει και βαθυστόχαστες αναλύσεις. Κάνεις σκέψεις, με τις οποίες δεν φαίνεται να αντιμετωπίζεις κάποια δυσκολία, είτε από εμπειρία, είτε από ωριμότητα, σαφέστατα όμως επειδή αγνοείς τις απαιτήσεις του νέου ιδρύματος.
Και λίγο παρακάτω ερχόμενη αντιμέτωπη με τα βιβλία, τις σημειώσεις, το συνονθύλευμα από τις νέες κι άπειρες πληροφορίες, την πίεση και το άγχος της συγγραφής της πρώτης εργασίας, τις αυστηρές προθεσμίες και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων, έρχεται η στιγμή που αρχίζεις πλέον να συνειδητοποιείς το βαθμό δυσκολίας με τον οποίο θα αναμετρηθείς για τα επόμενα τουλάχιστον τέσσερα χρόνια της ζωής σου.
Μια συνειδητοποίηση ανατροπής, όχι τόσο για τη δυσκολία αυτή καθαυτή, αλλά επειδή συνειδητοποιείς πόσο αυθαίρετα είχες υποτιμήσει τις σπουδές στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο.
Τα νέα δεδομένα πρέπει να βρουν τη θέση τους άμεσα και με ιεράρχηση τέτοια, ώστε να βρεις τρόπο και ρυθμό να εντάξεις τις νέες υποχρεώσεις, χωρίς να διαταράξεις όσα ήδη σε συνθέτουν. Το Πανεπιστήμιο διεκδικεί ισότιμα τη θέση του, αλλά σε μια χρονική στιγμή που έχεις ήδη αποκτήσει δουλειά, οικογένεια, φίλους, υποχρεώσεις, όλα διαμορφωμένα να δομούν την καθημερινότητα και που απαιτούν ήδη κόπο και χρόνο. Ομως είσαι ξανά φοιτητής, αυτό είναι πια γεγονός, η προθεσμία παράδοσης της πρώτης εργασίας είναι γνωστή και μη προσπελάσιμη και εσύ επιτρέπεται μόνο να τα καταφέρεις.
Εχεις ήδη καταβάλει ένα αρκετά μεγάλο ποσό για τα δίδακτρα του έτους, μια υποχρέωση με ιδιαίτερη αξία, ακριβώς γιατί οι σπουδές απαιτούν την ωριμότητα να μπορείς να στερείσαι κάτι άλλο ή πολλά άλλα στη θέση του πανεπιστημίου. Κι αυτό για πολλούς δεν είναι εύκολο και όχι, δεν είναι δεδομένο πως η ολοκλήρωση των σπουδών είναι οικονομικά εύκολα διαχειρίσιμη. Αυτό που είναι σαφές, είναι πως ο καθένας για το λόγο του, που τις πιο πολλές φορές είναι μια βαθύτερη ανάγκη, έχει αποφασίσει να υποστηρίξει τις πιο αυστηρές αποφάσεις και στερήσεις, προκειμένου να φτάσει μέχρι το τέλος.
Υλη άγνωστη και σύνθετη πέρα από το δικό σου πεδίο γνώσεων, για την εκπόνηση μιας εργασίας μεγάλης σε έκταση, πλούσια σε ξένη βιβλιογραφία, τεκμηριωμένη ιστορικά, ικανή να καλύψει το θέμα. Μια πληθώρα δεδομένων που συγκροτείται και αποδίδεται σε κείμενο μέσα από τη δική σου ικανότητα σύνθεσης και γραφής που αναγάγει το κείμενο σε προσωπικό και μοναδικό δημιούργημα. Το αντικειμενικό της υπόθεσης δεν επιτυγχάνεται πάντα, βιώνεις εκρήξεις χαράς και απογοήτευσης, ωστόσο μαθαίνεις με τον καιρό να δείχνεις ανεκτικότητα απέναντι στις βλακώδεις ανησυχίες που αντλούνται από το φόβο της αποτυχίας.
Εντούτοις, σταδιακά αναπλάθεται μια νέα προσωπικότητα που χαρτογραφεί τον αγώνα αυτής της προσπάθειας και αν τα καταφέρεις διαμορφώνεις και διερευνάς έτσι και τα νέα όρια των αντοχών σου. Σε ενδυναμώνει η αποκάλυψη κρυμμένων δυνατοτήτων που ανασυνθέτουν το χαρακτήρα, αποκαλύπτουν την ευρύτερη εικόνα σου, και αυτοματοποιούν τη διαδικασία υιοθέτησης θετικών κι απόρριψης αρνητικών προτύπων. Πρόκειται δηλαδή για ένα διαρκές «regeneration» με οδηγό τον ίδιο σου τον εαυτό. Η κατάκτηση της γνώσης είναι μια σύνθετη, διαρκής και επίπονη διαδικασία, με την ανυπακοή να οργιάζει. Έχει μαζί της αρκετή μοναξιά, πολύ αγωνία, αρκετές αστοχίες που σου κλέβουν χρόνο και απαιτούν διπλάσιο για να βγεις πάλι στο φως. Είναι μια μάχη που δίνεται κάθε μέρα ενάντια στην ανεπαρκή κατανόηση και που με έναν περιπαιχτικό τρόπο η γνώση στην αρχή κρύβεται, μέχρι να πειστεί πως ήρθες για να την κατακτήσεις .
Ως φοιτητής, συνδέεσαι βαθιά με τις λέξεις των καθηγητών. Οι λέξεις των δασκάλων σαν αδιόρατες ανάσες και ταυτόχρονα τόσο ισχυρές, πνέουν από το παρελθόν για να σε συνδέσουν με το παρόν. Οι άνθρωποι που συμβολοποιούν το πανεπιστήμιο, που σε παιδεύουν και εκπαιδεύουν.
Πόσω μάλλον όταν πίσω από αυτές τις μορφές αποκαλύπτονται άνθρωποι με πλούσια και πολυσχιδή ακαδημαϊκή πορεία, με ηχηρό βιογραφικό, ποιότητα χαρακτήρα και που κυρίως αγωνίζονται να μεταλάβεις την αξία της γνώσης, για την οποία σου μιλούν.
Το αίσθημα ευθύνης απέναντι μας, είναι αυτό που σε ωθεί να επιμείνεις κάθε φορά που κουράζεσαι, που δεν έχεις χρόνο, που εξαντλείσαι και καλώς ή κακώς, είναι πολλές αυτές οι φορές. Πρόκειται για τη διαδραστική σχέση, γι' αυτή την αμφίδρομη αντίδραση με καταλύτη τη γνώση, που αν ανατρέξουμε στη χημεία, η ενέργεια που εκλύεται κατά την πραγματοποίησή της είναι τρομακτική.
Συνεχές και καθημερινό διάβασμα, αλληλοδιαδεχόμενες και συχνά επικαλυπτόμενες εργασίες, εξαντλούν ασφυκτικά το χρόνο. Δεν είναι εύκολο, έχεις ξεχάσει να μένεις ώρες καθηλωμένος σε ένα γραφείο, χαμένος μέσα σε σελίδες βιβλίων. Είναι δύσκολο όταν όλα και όλοι σε καλούν, εσύ να απαντάς "έχω διάβασμα". Κάποιοι κατανοούν και επιβραβεύουν, κάποιοι αναρωτιούνται ειρωνικά. Κάποιες φορές αναρωτιέσαι κι εσύ… αν κάνεις σωστή επιλογή για όσα αφήνεις, όσα σε αφήνουν και όσα νέα διεκδικείς.
Το εναρκτήριο λάκτισμα για μια διαφορετικού τύπου ενασχόληση με το παρελθόν της Ελλάδας, αρχαίο και νεότερο, είναι ευτυχώς ισχυρό. Θέλεις να μάθεις όσα αγνοείς, διεκδικείς τη γενικότερη γνώση, ως μέσο για την απόκτηση μιας ανώτερης εμπειρίας κι άποψης για τη ζωή, ένα διευρυμένο τρόπο σκέψης, μια αναμόρφωση του ίδιου σου του χαρακτήρα, μια ανάπλαση της προσωπικότητάς σου. Σταδιακά και πολύ συνειδητά η μελέτη σε συνδυασμό με τη γνώση επιτρέπουν μια μοναδική αίσθηση πληρότητας. Αρχαίο θέατρο, Ελληνική Γραμματεία, Αρχιτεκτονική, Ζωγραφική, Μουσική, Ιστορία, Ελληνική Διασπορά, Αρχαία Φιλοσοφία, Βίος στην Αρχαία Ελλάδα, κάποια από τα επιστημονικά πεδία μέσα στα οποία όσο χάνεσαι, τόσο αισθάνεσαι το πραγματικό μέγεθος των πραγμάτων και γίνεσαι πιο σεμνός και πιο αυτάρκης. Η αρχική επιθυμία έχει γίνει ανάγκη, σταθερή, που με έναν τρόπο εξάρτησης όσο σε πνίγει, τόσο σε συμπληρώνει.
Κάποιοι από εμάς θα σταθούμε αισίως λίγο πιο τυχεροί, αποκτώντας και σπουδαίες φιλίες, ένα από τα μεγάλα δώρα του πανεπιστημίου, τόσο με τους καθηγητές όσο και με τους συμφοιτητές. Ο περιορισμένος χρόνος της δια ζώσης επικοινωνίας, δεν αποτελεί εμπόδιο στη δημιουργία σχέσεων που στηρίζονται πέρα από την αναπόδραστη κι αναμενόμενη συνεργασία, σε κοινά ενδιαφέροντα εκτός πανεπιστημίου. Η σύμπλευση στα μονοπάτια της ιστορίας κάποιους από εμάς θα μας κρατήσει σε παράλληλες πορείες καθημερινής έκφρασης και αναζήτησης, παίζοντας με τις προσωπικές προοπτικές και επανεπινοώντας απλούς τρόπους επικοινωνίας καθημερινής χρήσης .
Και έτσι, η αρχική θεωρητική επιθυμία φοίτησης, αποκτά διαφορετικό περιεχόμενο. Μελετάς με άλλη ωρίμαση, αντιλαμβάνεσαι πιο εύστοχα το νόημα της γνώσης και την πιθανή εφαρμογή του στη ζωή σου, καταργείς τις γενικεύσεις, την έπαρση, ενώ η άσκηση της μελέτης, σου επιτρέπει την άσκηση της όρασης και της παρατήρησης του κόσμου και του εαυτού σου.






Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 12:40]  Η «ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΩΝ ΕΞΑΘΛΙΩΜΕΝΩΝ»
[χθες 11:20]  100 χρόνια από την συνθήκη των...
[χθες 15:35]  Μαγεία: Το όνειρο της επικυριαρχίας
[χθες 14:50]  Πέρασαν 6 χρόνια από το Μάιο του...
[χθες 14:10]  Πεντέμισι (5,5) χρόνια χαμένα
[χθες 13:10]  Αυτή η γλυκιά και απέραντη αίσθηση...
[χθες 10:00]  Λουκέτο ή μεταρρύθμιση;
[χθες 09:14]  Ο εθελοντισμός δεν είναι δεδομένος...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [00:36:23]