ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μπάρμπας από την Κορώνη

Μπάρμπας από την Κορώνη



Στον Πόλεμο των Κόσμων, το τέλος είναι καλό. Πεθαίνουν όλοι. Ολοι οι αρειανοί, δηλαδή. Ο Ουέλς- αν δεν σας πειράζει να σας πούμε το τέλος, όσοι δεν το ξέρατε- βάζει τους εξωγήινους εισβολείς να πεθαίνουν από βακτήρια για τα οποία δεν ήταν προετοιμασμένος ο οργανισμός τους. Ωραίοι μπούφοι. Ξεκίνησαν επιδρομή σε ξένο πλανήτη και δεν είχαν πάρει φαρμακείο μαζί. Οι αρειανές μαμάδες δεν είχαν το χούι των γήινων, που σε κάθε εξόρμηση παίρνουν φάρμακα για οτιδήποτε τελειώνει σε -όκοκος, τα οποία κατά κανόνα τελειώνουν σε -ιλ, αλλά οι άνδρες δεν τα μαθαίνουν ποτέ, αλλά όταν τους τσιμπήσει κάτι, χλωμιάζουν σαν να τους έχει δαγκώσει κροταλίας.
Μέχρι να ανακαλύψει ο Φλέμινγκ την πενικιλίνη από την θρυλούμενη σύμπτωση, ο κόσμος φοβόταν πολύ ιούς, βακτήρια και μικρόβια. Και δικαίως αφού μόνο την εποχή του Ουέλς χάθηκαν κάτι δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι από γρίπη, για να μη μελετήσουμε πανώλες του μεσαίωνα, οι οποίες επηρέασαν δραματικά στην πανευρωπαϊκή πολιτική και οικονομική πραγματικότητα.
Οταν καθιερώθηκε η εποχή της αντιβίωσης, οι σχετικές φοβίες είχαν (σχετικά) κοπάσει. Αλλά διαπιστώθηκε, κυρίως με το AIDS, αλλά και τον έμπολα, τον SARS, τη γρίπη των χοίρων, των πτηνών, ότι με τους μικροοργανισμούς δεν ξεμπερδεύεις εύκολα. Η φύση έχει τους μηχανισμούς που γεννούν νέα διαολοπράματα, ενώ οι επιστήμονες μιλούν για τη φυσική δυνατότητα των μικροοργανισμών να εξελίσσονται, προπονούμενοι πάνω στα αντιβιοτικά ή καταπολεμώντας με τον τρόπο που ξέρουν: Τις μεταλλάξεις, μέσα από τις οποίες ξεφεύγουν από τα ραντάρ των φαρμακευτικών ουσιών. Για περισσότερα επ' αυτών αποταθείτε στους ειδικούς, αν δεν τα ξέρει με λεπτομέρειες κάποια κυρία στο σπίτι ή την παρέα.
Να τος τώρα ο κοροναϊός, που ξεπήδησε από μια πόλη στην Κίνα- βέβαια, όταν λέμε «πόλη στην Κίνα», εννοούμε 5-6 Αθήνες-και βάλθηκε να σκοτώνει κόσμο ανελέητα. Δεν φτάσαμε ακόμα στα επίπεδα του παγκόσμιου συναγερμού, λέει. Πιθανόν, με εκτεταμένα και σχολαστικά μέτρα, μπορεί ο ιός να απομονωθεί (που λέει ο λόγος: μόνος, στην Κίνα, δεν γίνεται) και να ξεχάσουμε την ιστορία αυτή σχετικά γρήγορα, ενώ στο μεταξύ η επιστήμη ίσως θα έχει βρει τον χρόνο να απαντήσει με το κατάλληλο σκεύασμα. Αλλά δεν παύει να παίρνει πόντους το Ερώτημα Ουέλς: Θα υπάρξει κάποια στιγμή ένα ανίκητο μικροδιαόλι, που θα αρχίσει να μας σωριάζει όπως έκανε η πανούκλα του 14ο αιώνα ή ο λοιμός που δεν λυπήθηκε ακόμα και τον πανίσχυρο Περικλή; Πολλοί πιστεύουν ότι τα μαραφέτια αυτά κατασκευάζονται δολίως ή ξεπηδούν από εργαστήρια στη διάρκεια πειραμάτων, αν και το πιθανότερο είναι ότι βγαίνουν από κάποιο δέντρο. Παρατηρούμε ωστόσο ότι το ανθρώπινο χέρι επεξεργάζεται μορφές ημιζωής με ρομποτική υποδομή που προορίζονται για φαρμακευτικούς σκοπούς, αν όχι και ως πολεμικό όπλο. Ποιός αποκλείει το ενδεχόμενο να αυτονομηθεί κάποιο κατασκεύασμα με τη μορφή νέας και ακατμάχητης συμφοράς, και να χαθούμε σαν τους δεινοσαύρους, αλλά εμείς από τα ίδια μας τα χέρια;
Οπως και να έχει, σου προκαλεί δέος ότι ο άνθρωπος, ένα δαιμόνιο ζώο, μπορεί να ξεφύγει από μια τίγρη ή και από μια βόμβα πυρηνική, και να τον σωριάσει ένα αόρατο σωματίδιο. Οι επιστήμονες λένε, πάντως, ότι οι μικροοργανισμοί είναι πολύ χρήσιμοι, γιατί ενεργοποιούν τα εσωτερικά μας συστήματα. Δεν μπορείς να το δεις και πολύ φιλικά, γύρω γύρω όλοι και στη μέση η πανώλη. Τουλάχιστον ο Ουέλς επινόησε μικρόβια καλού σκοπού. Ξέκαναν τους αρειανούς, αφού πρώτα ο άνθρωπος ένοιωσε πόσο μικρός και απροστάτευτος είναι. Ο συγγραφέας ήθελε να δείξει την τρομακτική αίσθηση του τέλους των βεβαιοτήτων και της κατάρρευσης του κόσμου μας, μια αίσθηση που μας αναγκάζει να ενεργοποιούμε συναισθήματα και αξίες, συντροφικότητα και συνεργασία.
Στην Ελλάδα, βέβαια, δεν έπεται ότι θα συνέβαινε κάτι τέτοιο. Αρκετά πιθανό να χωριζόμαστε στα δύο, να πλακωνόμαστε, να αλληλοεξοντωνόμαστε. Αυτή είναι η αντίδρασή μας στους ιούς.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [18:31:39]