ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Οι μάγοι ως φονιάδες και αναισθησιολόγοι

Οι μάγοι ως φονιάδες και αναισθησιολόγοι



Του ΙΩΑΝΝΗ ΜΟΣΧΟΥ, αρχαιολόγου
Μέρος Γ΄
Οι σημαντικές μαγείες ασκούνταν κυρίως από τους άντρες στην αρχαιότητα, οι οποίοι φαίνεται πως διέθεταν τη φήμη ότι ήταν περισσότερο αποτελεσματικοί.
Οι σχετικές τελετουργίες, που βρίσκονταν πέρα από τα όρια της επίσημης θρησκείας, λάμβαναν χώρα έξω από τα όρια της πόλης, καθώς είχαν αντικοινωνικό χαρακτήρα ενώ υπήρχαν και απαγορεύσεις από νόμους, αφού οι Έλληνες είχαν γενικά αρνητική στάση προς τη μαγεία.
Οι μαγικές τελετουργίες ονομάζονταν μυστήρια ή τελετές και οι πολύ καλοί μάγοι αποκαλούνταν μυσταγωγοί, καθώς καθοδηγούσαν με επιτυχία το μυστήριο. Οι ίδιοι οι μάγοι για να αποκτήσουν τη δυνατότητα να εκτελούν τις μαγείες περνούσαν από μία τελετή μύησης, που στην απλούστερη μορφή της μετέτρεπε τον αδαή σε μάγο. Η διαδικασία της μύησης επαναλαμβανόταν σε βάθος χρόνου με διαφορετικό περιεχόμενο και με διαφορετικό σκοπό, ώστε ο μάγος να προσεγγίσει το θείο από το οποίο προσδοκούσε την επιτυχία και την αποτελεσματικότητα των πράξεών του. Κυρίως οι τελετές αυτές αποσκοπούσαν στο να αποκτήσει ο μάγος έναν δαιμονικό βοηθό ή να γνωριστεί απευθείας με κάποια θεότητα.
Και στις δύο περιπτώσεις ο μάγος αποκτούσε τη συνεχή προστασία και τη συνδρομή του θείου και γινόταν αποτελεσματικότερος, λαμβάνοντας ιδιότητες που δεν είχαν οι υπόλοιποι άνθρωποι.
ΟΙ ΑΡΜΟΔΙΕΣ ΘΕΟΤΗΤΕΣ
Οι κύριες θεότητες στις οποίες απευθύνονταν οι μάγοι για να αποκτήσουν την εύνοια και την προστασία τους ήταν φυσικά οι χθόνιες, όπως η Εκάτη, ο Ερμής, η Δήμητρα και η Περσεφόνη.
Ουσιαστικά οι μάγοι εμφανίζονταν ως ενδιάμεσοι ανάμεσα στις προσωπικές επιδιώξεις των απλών ανθρώπων, που είχαν αρνητικό χαρακτήρα τις περισσότερες φορές, και των θεών, των οποίων είχαν εξασφαλίσει τη συνδρομή. Οι δαιμονικοί βοηθοί και οι υποχθόνιες θεότητες, με τις ανάλογες μυστικές και μαγικές τελετές, προσευχές και επικλήσεις, ήσαν εκείνοι που θα μπορούσαν να αποστείλουν όνειρα, καλά και κακά, να θανατώσουν τους αντίπαλους και τους εχθρούς, να προκαλέσουν σωματικές βλάβες, να σώσουν ανθρώπους από δαιμονικές επιθέσεις, να προκαλέσουν τον έρωτα ή να επιφέρουν το χωρισμό με τα σχετικά ερωτικά φίλτρα, να απελευθερώσουν από τα δεσμά της φυλακής. Δραστηριοποιούνταν φυσικά και σε πιο απλά και καθημερινά θέματα, ανάλογα με τις εντολές εκείνων για λογαριασμό των οποίων εκτελούνταν η μαγεία, όπως να ανοίξουν κλειστές θύρες, να ναρκώσουν τοπικά για την εξαγωγή δοντιών ή για τον πόνο, να απελευθερώσουν αλυσοδεμένους αλλά και να εμφανίσουν νερό, κρασί, ψωμί, λάδι ή ξύδι, με ταχυδακτυλουργίες φυσικά και ως πειστήριο των αποτελεσματικών ενεργειών τους προκειμένου να αναλάβουν την παραγγελία της μαγείας.
ΠΡΟ ΠΑΝΤΟΣ ΕΧΕΜΥΘΕΙΑ
Οι τελετές που έκαναν οι μάγοι ήταν μυστικές, όπως μυστικές ήταν και οι παραγγελίες που λάμβαναν για εκτέλεση. Απαιτούνταν απόλυτη εχεμύθεια μεταξύ των μετεχόντων και ποτέ δεν έπρεπε να αποκαλυφθεί κάτι σχετικό. Οι προσευχές, τα αντικείμενα που χρησιμοποιούσαν και το μεγαλύτερο μέρος της διαδικασίας γίνονταν επίσης μυστικά, ενώ κάθε μάγος χρησιμοποιούσε τα δικά του λόγια και τις δικές του πράξεις, τα οποία δεν μοιράζονταν ποτέ, ούτε και με άλλους μάγους.
Στη μαγεία φυσικά στην αρχαία Ελλάδα δεν αποκλείονταν οι γυναίκες και ήσαν διάσημες στον τομέα αυτό οι Θεσσαλές. Περιφέρονταν και ασκούσαν την τέχνη τους κυρίως σε γυναίκες και σε απλούς λαϊκούς ανθρώπους, ως μάγισσσες, φαρμακίδες και τελέστριες έναντι συμφωνημένης αμοιβής. Ήταν γυναίκες περιθωριακές, χωρίς άντρα και παιδιά, χωρίς υποχρεώσεις και ουσιαστικά μη ενταγμένες στον κοινωνικό ιστό, συνοδευόμενες απλά από τη φήμη της επιτυχίας στα μαγικά τους, την οποία είτε είχαν οι ίδιες δημιουργήσει είτε την όφειλαν στην άσκηση της μαγείας από διάσημες γυναίκες μάγισσες της μυθολογίας.
Η ΔΙΑΣΗΜΟΤΕΡΗ ΜΑΓΙΣΣΑ
Η πιο γνωστή και η πρώτη που εμφανίζεται στη μυθολογία, ενσωματωμένη στο νόστο του Οδυσσέα, είναι η Κίρκη, που κατοικούσε στα όρια του γνωστού αρχαίου κόσμου, στα βάθη της Ανατολίας και κοντά στα σύνορα με τον Άδη. Η ίδια ήταν απόκοσμη, αντικοινωνική, ζούσε μόνη της, δεν είχε ποτέ της παντρευτεί και ήταν κόρη του θεού Ήλιου, που δεν συγκαταλεγόταν ανάμεσα τους Ολύμπιους θεούς. Τα άγρια ζώα την υπάκουαν και μαγεύονταν από τη μουσική της, η εξουσία της δε αυτή τη συνδέει με τη «Δέσποινα των Ζώων», μία ανατολική προϊστορική θεότητα που η λατρεία της είχε φτάσει εκείνη την περίοδο ως τον ελλαδικό χώρο.
Η Κίρκη ήταν για τους αρχαίους Έλληνες μία ξένη, μία βάρβαρη και επομένως ήταν αναμενόμενο και επιτρεπτό να ασκεί τη μαγεία από την άκρη του κόσμου. Χρησιμοποίησε άγνωστα βότανα και μεταμόρφωσε σε χοίρους τους συντρόφους του Οδυσσέα, οι οποίοι έχασαν τη μνήμη τους και δεν διέφεραν πλέον από τα ζώα. Χρησιμοποίησε επίσης ένα ραβδί, που στην αρχαιότητα ήταν σύμβολο των μάγων. Ο Οδυσσέας βρήκε το αντίδοτο από τον ψυχοπομπό Ερμή, που δικαιολογείται ως χθόνια θεότητα να συνδράμει με μαγικό τρόπο έναν θνητό. Χθόνιο συστατικό στην όλη σκηνή ήταν ακόμα και το φαγητό που προσέφερε η Κίρκη στο δείπνο, το οποίο ταίριαζε σε νεκρούς. Η μάγισσα εξάλλου ήταν αυτή που έδωσε οδηγίες στον Οδυσσέα για να κατέβει στον Άδη και να λάβει το χρησμό της επιστροφής του στην Ιθάκη. Ολόκληρο το σκηνικό, επομένως, ήταν θαυμαστά προσαρμοσμένο ήδη από την ομηρική εποχή με τον Κάτω Κόσμο και τις χθόνιες θεότητες, με όσα δηλαδή απαιτούσε η μαγεία.

Η συνέχεια την επόμενη εβδομάδα





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 16:05]  Οι ασεβείς εραστές, η κατάρα της...
[χθες 16:05]  Ο όλεθρος βγήκε από ένα κιβώτιο
[χθες 15:05]  Θέλω να σου υποσχεθώ, πατέρα, για...
[χθες 13:53]  «Να αγαπάς την ευθύνη»
[χθες 12:20]  Ακαιρη και ανώφελη η κριτική εν...
[χθες 10:59]  Περί προσωπικής και κρατικής...
[χθες 13:46]  Η πανδημία του αιώνα δεν είναι...
[χθες 13:16]  Η ψηφιακή πραγματικότητα στις...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [17:55:57]